mırıldandıklarım

akşam olunca da aklıma gelir hayatım. koşulacak kaçılacak ne çok şey oldu yine, fark etmeden biriktirdim hatalarımı bir şey olmaz diye diye, ama haklıyım ya o yeter şimdi. hiç bir şey olmuyor olmaz. aferin bana doğru bilmişim. şimdi kaç bakalım kolaysa, kendime kaçılacak bir küçücük yol bıraktımsa… 

sabah böyle neşeliydim…

‘kendini karmaşık-umutsuz-gereksiz durumlara sokma uzmanlığı’nda tez yazma dönemine girdim. burası da böyle, iyi ki içkiler güzel, müzikler şahane de zarar en az. şimdilik.

biraz renk lazımdı hayata, katalım dedik. (:

bir hüzün, bir melankoli…

“what about the hours i spent…”

kimileri sonsuza dek birlikte yaşamalı…

“No words cause there’s no need” 

çok sevgili bir gün… (:

“I call him up when I’m feeling terrible and he sings me lullabies.”

nerede kalmıştık…

…

Lady, where has your love gone?

şimdi değilse ne zaman olacak?  (: yollara çıkmaya, coşkuyla dolmaya az kaldı, çok az. 

kal deseydin, kalırdım…